2 juni 2019
Daar ga ik dan, na maanden van wachten, informatie opzoeken, overleggen met Myrian, op naar Schiphol om daar 1 nacht te overnachten in een hotel. Myrian en ik komen per trein, voor mij een toer om de koffer van 23 kilo in de trein te krijgen met 1 arm. Met de andere mag ik niet tillen vanwege een scheur in mijn bot richting elleboog. Gelukkig helpen anderen mij en in 1 trein lukt het mij om zelf, tree voor tree, de koffer erin te krijgen.
We gaan eerst naar het hotel met het transfer busje, daarna terug naar Schiphol om bij La Place een heerlijke zalm te eten. Bijtijds slapen en voor je het weet is de nacht voorbij.
3 juni.
Inchecken gaat lekker snel, langs de douane ook, niets hoeft uit de handbagage. Daarna ontbijten bij Jamies. Havermout voor 5 euroooooos. Ach ja, een mens moet toch eten. Myrian had een leuk gesprek met een andere vrouw. De lapelkaarten doen hun werk, we vallen op. Ze heeft een contactkaarje aangenomen, wie weet....
op naar Dallas. Ik wordt gestalkt door Alex en door een collega van mij met haar man. En het begint al goed met 2 uur vertraging. Maar wel met aardig wat broeders en zusters die ook dezelfde vlucht hebben. Gezellig.
Eenmaal in Monterrey was de tijd 7 uur vroeger dus was het avond ipv ergens in de nacht. En er was een warm welkom van onze broeders en zusters daar. ze namen alles over, onze koffers en ons transfer. we werden van water en chips voorzien en konden heerlijk relaxt zitten in busjes. En ook bij het hotel zelf stonden ze massaal ons te verwelkomen en te juichen. we voelden ons de ster van de avond. En we kregen een mooie tas met leuke dingetjes en keycord met toegangsbewijs voor congres en de lunchbonnen. Daarna inchecken, kamer bekijken en koffer uitpakken en snel slapen. Heerlijk lag het bed, ieder een eigen 2 persoonsbed. wat een luxe.
Vroeg opstaan want de bus zou om 7 uur vertrekken. De hele week moeten we steeds vroeg opstaan. We zien in onze jw event app alle gegevens, het nummer van de bus en info waar we rekening mee moeten houden (zit lunch inbegrepen of niet, welk kledingadvies enz). Heel handig. alleen merken we al snel dat de busnummers kunnen wijzigen en dat tijdstippen nog al Manana manana zijn.Maar de broeders doen hun best alles goed te regelen dus zetten ze ons neer in lange rijen stoelen in een zaaltje van het hotel, zodat we per bus klaar kunnen zitten en er voor de reisleiders overzicht is. Vervolgens lopen we in colonne via een loopbrug over de weg. Want de straat oversteken is vragen om moeilijkheden. ze rijden hier als.....
We komen erachter dat veel bussen oud en versleten zijn. Stoelen die naar achteren overhellen en niet recht te krijgen zijn, gordels die het niet doen, voorruit vol barsten waarmee je in NL echt niet mag rijden maar hier schijnbaar wel. Ook bij automobilisten zie ik kleine kindjes bij moeder op schoot voorin de auto of kinderen die tussen de voorstoelen staande uit half open dak hangen. Sowieso geen kinderstoeltjes in auto´s gezien, ook geen helmen op bij brommerrijders. Dat zal wel te warm zijn, oh ja en ik zag veel sparkjes rijden. mijn kikkerauto.....
enfin waar was ik gebleven.... bij de velddienst. we werden weer met gejuich, gezang en geklap en gejoel ontvangen. De tranen springen je in de ogen bij zoveel enthousiasme. Ze hebben zo naar ons uitgekeken. We worden ingedeeld en gaan op pad. Ondertussen beschermen ze ons met paraplu´s tegen de zon.
Je belt nergens aan, maar tikt met een pen tegen het hek aan de buitenkant waarop alle honden uit de buurt een blafconcert geven. en na 5 minuten tik je nog eens, en nog eens. We spraken ook iemand aan die aan zijn auto lag te sleutelen. hij nam een uitnodiging aan. Verder hebben we via de telefoon met google translate voornamelijk met elkaar gekletst. Ook erg gezellig natuurlijk, aangezien het al erg warm was zijn we weer naar de zaal gewandeld waar we een heerlijke lunch kregen.
Met mole, een traditionele saus met verschillende lekkere kruiden en specerijen, en kip, rijst, tortilla. Het smaakte heerlijk en met volle buik verrasten ze ons met een dans en zang show. Ook de kinderen hadden daar een aandeel in. Geweldig leuk en denk maar niet dat het toen afgelopen was want daarna hadden ze in een andere zaal leuke foto momenten gecreƫerd.
| tafel vol kadootjes |
| de bloemen die daar groeien |
| de hoedjes |
| landschap schilderij |
| kijk nou, een taco gemaakt van raffia papier |
| veel inheemse talen |
| kleding om te passen lekker kleurrijk, ook voor broeders |
| Tijdens de congresdagen zag ik een broeder met deze klederdracht |
Oke de kop is eraf, op een andere blog verder. Jammer genoeg lukt het uploaden van filmpjes niet. maar dat ga ik op google of anders Facebook proberen.


